جستجو
   
    Delicious RSS ارسال به دوستان خروجی متنی
    کد خبر : 22514
    تاریخ انتشار : 17 بهمن 1391 11:7
    تعداد بازدید : 793

    مصاحبۀ اختصاصی توانا با دکتر علی صابری

    برابری- نه برابری کتبی و ادبی، برابری کیفی- رفتار "برابر" با نابرابرها

    وقتی برای هماهنگی مصاحبه با او تماس گرفتم اولین چیزی که توجهم را جلب کرد وضوح کلام و بیان رسایش بود. هر چه باشد او یک وکیل توانا است که با همین بیان رسا حقوق زیادی را بدون اینکه راست یا دروغ را در چشم مراجعه کنندگان ببیند در دادگاهها احقاق کرده است.

    وقتی برای هماهنگی مصاحبه با او تماس گرفتم اولین چیزی که توجهم را جلب کرد وضوح کلام و بیان رسایش بود. هر چه باشد او یک وکیل توانا است که با همین بیان رسا حقوق زیادی را بدون اینکه راست یا دروغ را در چشم مراجعه کنندگان ببیند در دادگاهها احقاق کرده است.

     

    مثل 7 سال پیش در سال 1380 که کسی فکر نمی کرد یک وکیل جوان بعد از 10 سال پیگیری و تلاش بتواند یک نماد دولتی (وزارت بهداشت) را محکوم به پرداخت دیۀ متضررین بکند. و با دریافت یک میلیارد و 540 میلیون تومان حق الوکاله بابت پرورندۀ خونهای آلوده لقب گرانترین وکیل ایران را از آن خود کند.
    علی صابری متولد سال 52 تهران دومین فرزند نابینای خانواده بعد از خواهرش است. که حالا در دانشگاه هاروارد آمریکا دکترای حقوق می خواند. برادر کوچک علی صابری هم با وجود نابینایی اکنون کارشناس حقوق و مشاور حقوقی دانشگاه تهران است.
    صابری به علت بیماری یک سال دیرتر به مدرسه رفت و با این حال یک سال زودتر از همسالانش دیپلم گرفت و رتبۀ دوم کنکور سراسری در رشتۀ حقوق را به دست آورد.
    حالا نام "دکتر علی صابری" در مجوز وکالتش می درخشد.
    می گوید: "نور را خودتان تنظیم کنید و من چراغ برقی را که قرار است یارانه اش را بردارند روشن می کنم". خیالم راحت است.
    مثل خیلی ها حرف نمی زند که بعدا بگوید چاپ نکنید. از پشت هر حرفش دلیلی برای اقامه کردن دارد.

     
    - عدالت در حقوق به چه معنا است؟
    برابری- نه برابری کتبی و ادبی، برابری کیفی- رفتار "برابر" با نابرابرها

     

    - به نظر شما عدالت در خصوص معلولان اجرا می شود؟
    به نظر من نه! در خصوص معلولان چند حوزه داریم، حمایتی- توانبخشی- برابرسازی و ... باید قضیه باز شود. بعضی از معلولیت ها را فقط می توانیم حمایت کنیم، معلول ضایعه نخاعی با نابینا فرق می کند. چرا باید ساعت کاری نابینایان کم بشود؟ یک نابینا می تواند 8 ساعت کامل را کار کند. برای افراد ضایعه نخاعی هم باید با دلایل پزشکی بررسی شود که به چه میزان ساعت کاری کم شود که کارفرما رغبت به استخدام او را داشته باشد.
    متاسفانه کارهای ما با جنجال و هیاهو است، کسانی که در حوزۀ معلولان کار می کنند. بین یک عده معلول گرفتار می نشیند و طوری صحبت می کنند که انگار دیشب با رئیس جمهور شام خوردند وعده ها و ایده هایی به معلولان می دهند که همه نقش بر آب می شود. گیرم که اینطور می شود. در خانۀ رئیس جمهور هم شام خورده باشند، لزوما چه اتفاقی یک شبه برای معلولان می افتد؟ هیچ چیز !
    در تصویب کنوانسیون حقوق معلولان، همۀ کشورها نماینده داشتند. نماینده هایی که در حوزۀ معلولان کار می کردند و لزوما معلول نبودند. ایران هم نماینده داشت، ولی همان نماینده ای که در دفتر سازمان ملل بوده و هزینه نکرده از ایران نمایندۀ متخصص بفرستد.
    در کنفرانس حقوقی ای که در سوئد شرکت کرده بودم طوری صحبت می کردند که یعنی ما نماینده تان را مسخره می کردیم چون ساکت می نشسته، تقصیری هم نداشته چون چیزی نمی دانسته!

     

    - به فراکسیون حقوقی معلولان در مجلس چه پیشنهادی دارید؟
    اولا تصویب کنوانسیون، در واقع الحاق ایران به کنوانسیون اجرای قانون جامع حمایت از معلولان، (کاری به ایراداتش نداریم، هر قانونی ایرادات خاص خودش را دارد) فکر کردن به اینکه 2 راه وجود دارد. یکی اینکه با توجه به الحاق ایران به کنوانسیون، تمامی موانع معلولان در قوانین را بردارند یعنی آن قوانین دیگر قابل اجرا نیستند.

    یا اینکه قوانین سلبی را برداریم و قوانین ایجابی در راستای برابر سازی، حمایت و یا ... تصویب کنیم. فراکسیون باید یک بازوی مشاوره ای دائمی داشته باشد. کسانی که در این زمینه کار می کنند به ویژه حقوق دانها، ضمن اینکه تمام مشکلات معلولان حقوقی نیست.



    - با اینکه جامعه برای معلولان امتیازی قایل شود موافقید؟
    به طور کلی نمی توانم بگویم نه! جواب اولم "نه" است، ولی با تعبیری، در بعضی از معلولیت ها اگر امکانات قائل نشویم برابری برقرار نمی شود. ولی در حالت کلی موافق نیستم، آنرا ترحم می دانم. معلولیت چیز خوبی نیست، چیزی است که "هست" واقعیتی از طرف خداوند ولی هدیه نیست و بابتش نباید حق هدیه گرفت. قبول می کنیم ولی افتخار نمی کنیم. اگر هم یک معلول بگوید من افتخار می کنم اشتباه است. افتخار ندارد. چون باورش نشده معلول یک فرد واقعی است. یک فرد عادی است، توانمند است. اگر نه نباید این حرف را می زد.

     

    - اگر معلولان موکل شما باشند اولین اقدام شما چیست؟
    با آنها کاملا عادی برخورد می کنم. مگر اینکه مساله شان خاص معلولیت باشد. این ذهینت را هم به خودش می دهم که عادی برخورد کند. متاسفانه این ضعف بر معلولان وارد است. در لحظه هایی که می خواهیم حقمان را بگیریم اگر جلب ترحم شد اشکال ندارد. ولی اگر کسی خواست از خیابان ردمان کند، اشکال دارد من سیستماتیک عمل می کنم. در پروندۀ خونهای آلوده هم هرگز به موکلانم نگفتم "بیمار" بیمار یک واژۀ پزشکی است و در حقوق معنایی ندارد. و این عادی برخورد کردن خوشایند بعضی معلولان نیست.

     

    - مناسب سازی را چطور می بینید؟
    در شهرداری قانونی داریم با عنوان قانون "برکف". در خصوص هم سطح سازی خانه ها از بیرون. آیا این قانون رعایت می شود؟ پیاده روها. سایه بان مغازه ها، جویهای آب، شکل مختلف پل ها. وقتی بساز بفروشها چیزی می سازند به سود زایی شان فکر می کنند. فکر نمی کنند با این سود زایی می خواهد در جامعه چه کار کنند؟
    چرا راه دور می روید؟ چرا می گویید مناسب سازی؟ ما در دانشکدۀ حقوق تهران در یک مقطح تحصیلی 3 دانشجوی دکترای نابینا داشتیم. در همین دانشکده استادی داشتیم فارغ التحصیل 40 سال پیش سوییس و نمی گذاشت و ما کلاسش را ضبط کنیم. ما با ایشان درس متون حقوقی به زبان فرانسه داشتیم، اگر می گذاشت کلاس را ضبط کنیم مجبور نبودم منت همکلاسی ها را بکشم که با هم درس بخوانیم، درست است جمعی درس خواندن مزایای زیادی دارد ولی به شرط اینکه انتخاب بشود نه به اجبار. باید جزوه ای را می گرفتیم، کپی می کردیم و کپی آن دست خط را می دادیم یک نفر دیگر برایمان بخواند. می دانید اینطور درس خواندن یعنی چه؟ کدام عدالت؟ کدام شرایط برابر؟!
    اول باید ذهنها را مناسب سازی کرد. فکر می کنید چسباندن لیبل بریل روی کلیدها هزینه ای دارد؟ فکر می کنید مدیر شرکت تویوتا از مدیر شرکت های خودروسازی ایران خیلی انسان تر است؟ خیلی آدم بهتری است که ماشین مناسب سازی شده می سازد؟ نه الزاما!
    او می ترسد از ضمانت اجرایی و حقوقی در جامعه، قانون عرضه و تقاضا فرمایشی نیست. می داند اگر بسازد نمی خرند. در ایران بساز بفروش می داند هر چی بسازد می خرند و هر چی بدتر بسازد بهتر می خرند.

     

    - ارزیابی شما از عملکرد بهزیستی کشور چیست؟
    نمی شود نظر کلی داد. در حوزۀ حقوقی خودم می گویم کاملا غلط است، ایراد دارد تغییر مدیریتهایی مداوم و شعارگونه رفتار می کنیم. فقط می خواهیم آمار را ببریم بالا. معاون توان بخشی کشور اعلام کردند بودجه ای در نظر گرفته شده برای حق الوکاله معلولان، من عمل جراحی کرده بودم زنگ می زدند برای برقراری جلسه، من هم نامه دادم که حاضرم وکالت ها را بپذیرم. ولی کو؟ الان اسفند است. من که ندیدم امیدوارم همکارانم برای معلولان وکالت انجام داده باشند و این بودجه هزینه شده باشد.

     

    - قانونی که برای همه نیست قانون است؟
    خیر، قانون نیست یکی از خصوصیتهای قانون، عمومی بودنش است.

     

    - اولین گام برای گرفتن حق چیست؟
    انسان خودش را محق بداند، به این نتیجه برسد که حق دارد.

     

    - چرا مجسمۀ عدالت چشم هایش را بسته؟
    فرشتۀ عدالت همه را باید با یک چشم ببیند، که به نظرم غلط است، یک چیز نمادین است که ملقا و همیشه درست نیست.

    با توجه به محدودیت تان پرونده هایتان را چطور بررسی می کنید؟
    چند روش دارم، با همکاران دفتری ام، کارهای اشتراکی زیادی انجام می دهم.
    اگر بخواهید یک درس حقوقی به معلولان بدهید، چه فصلی را انتخاب می کنید؟
    شیوۀ احقاق حق در دادگاه و قرآن سنجشی که ناظر به این مساله است که برابر سازی نسبت به بقیه مسائل مقدم است.

     

    - لطفا جمله ای در خصوص این کلمات بگویید.
    معلولیت: به عنوان یک واقعیت پذیرفتم گر چه لحظه به لحظه آن مرا اذیت می کند.

    محرومیت: از آن متنفرم.
    صابری: دوستش دارم، حق زندگی دارد.
    زندگی: قشنگترین واژه ای که وجود دارد و واقعیت دارد.

     

    به نقل از:

    پايگاه اطلاع رساني معلولان :

    http://irantavana.com/?type=dynamic&lang=1&id=181


    نظر شما



    نمایش غیر عمومی
    تصویر امنیتی :
تعداد بازدید کنندگان کل :
تا کنون :
27662307
اکنون :
24